jaya jaya!

Αμήν λέγω υμίν: Εγώ Ειμί ο Ων, Aham Brahmasmi, Shivoham,
Ahyh Asr Ahyh, I Am That I Am, Ana al haqq, Santam-Shivam-Advaitam, Sat-Chit-Ananda.

Tat Tvam Asi

OM TAT SAT


Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

Rudra Hridaya (άσμα του μη νου)

Όταν τα κέρατα του λαγού τρυπήσουν τον γιο μιας άτεκνης στέρφας,
όταν μια χοντρή κυρία πέσει από το φεγγάρι και βαφτεί από το μπλε του ουρανού,
όταν το κουνούπι κυοφορήσει ένα αστέρι και ξεδιψάσει στην ψευδαίσθηση
της όασης στην έρημο, όταν ο δυνατός σφυγμός ενός νεκρού επισκιάσει
τα μπουμπουνητά και τις βροντές μιας καταιγίδας, όταν ένα γκρεμισμένο παλάτι ξαναχτιστεί από μόνο του,
όταν το μυρμήγκι βάλει στην τσέπη του έναν ελέφαντα, όταν το γάλα της αγελάδας
ξανατρέξει πίσω στους μαστούς της, όταν ο γιος μιας άτεκνης στέρφας αδειάσει τους ωκεανούς
με ένα κουτάλι, όταν η υδρόγειος χρησιμοποιηθεί για jump ball,  όταν η πυρκαγιά σε μια ταινία
κάψει και την ανεπηρέαστη οθόνη, όταν τα αντικείμενα του ονείρου συνεχίσουν να υπάρχουν
και στον ξύπνιο, όταν ο σκύλος γεννήσει καμήλα, όταν ένα πουλί λερώσει με λάσπη τον ουρανό,
όταν το ον γίνει μη-ον και το μη-ον γίνει ον, τότε ο νους θα υπάρχει.

Όταν η Vedanta γίνει κατανοητή από έναν λάγνο,
όταν το σκοινί, που μες στο βαθύ σκοτάδι δίνει την εντύπωση φιδιού, δαγκώσει και σκοτώσει
τον γιο μιας άτεκνης στέρφας, όταν οι πεταλούδες μάθουν στους καρχαρίες να πετάνε,
και όταν οι καρχαρίες μάθουν στις πεταλούδες να κυνηγούν στους ωκεανούς,
όταν το σπαθί του γιου μιας άτεκνης στέρφας κόψει τη γη στα δύο,
όταν η μπανάνα φάει μια μαϊμού, όταν το δέντρο αντί για καρπούς βγάλει αστραπές,
όταν η σκιά αποκτήσει τη δική της σκιά κι η σκιά της μια άλλη σκιά κτλ.,
όταν οι νεκροί αναστηθούν κι οι ζωντανοί πεθάνουν, όταν ένας ενήλικας ξαναπιστέψει στον άγιο Βασίλη,
όταν ο άπληστος ικανοποιηθεί και ο βουλιμικός χορτάσει, όταν οι ηλιαχτίδες βραχούν στη θάλασσα,
όταν τα κύματα της θάλασσας διεκδικήσουν ιδιαίτερη ατομική υπόσταση και αποκοπούν από τη θάλασσα,
όταν οι τσιμεντένιες προεξοχές σε έναν τσιμεντένιο τοίχο διεκδικήσουν κι αυτές ιδιαίτερη ατομική
υπόσταση και αποκοπούν από τον τοίχο, όταν κάποιος δει τα κιάλια του κοιτώντας μέσω αυτών των ίδιων,
τότε ο νους θα υπάρχει.

Ο νους είναι ο μεγάλος φαύλος κύκλος. Ο νους είναι η μεγάλη Ψευδαίσθηση (Maya).
Ο νους είναι ο ατέρμονος κύκλος των επαναγεννήσεων (samsara). Ο νους είναι μόνο προβολές.
Ο νους είναι ένα κουβάρι σκέψεις, αλληλοεξαρτημένες επ' άπειρον.
Ο νους είναι οι κόσμοι. Ο νους είναι το "εγώ". Ο νους είναι η φυλακή. Ο νους είναι η βρωμιά.
Ο νους είναι η ταραχή. Ο νους είναι η ακαθαρσία. Ο νους είναι η μόλυνση. Ο νους είναι η στρέβλωση.
Ο νους είναι η αμαρτία. Ο νους είναι η ασθένεια. Ο νους είναι η δυστυχία. Ο νους είναι η κατάρα.
Ο νους είναι ο περιορισμός. Ο νους είναι η σκλαβιά. Ο νους είναι τα πάθη. Ο νους είναι οι αισθήσεις.
Ο νους είναι οι επιθυμίες. Ο νους είναι η αναπόληση κι η ελπίδα. Ο νους είναι η παγίδα.
Ο νους είναι η μνήμη. Ο νους είναι η κακία. Ο νους είναι η σήψη.
Ο νους είναι ταύτιση. Ο νους είναι έκπτωση. Ο νους είναι ορυμαγδός. Ο νους είναι χάος.
Ο νους είναι άστατη μαϊμού που πηδά από δέντρο σε δέντρο. Ο νους είναι πάντα άστατος,
ανήσυχος, παροδικός, σχετικός, εξαρτώμενος.
Ο νους είναι μονάχα νοητικές κατασκευές. Ο νους είναι ο τρόμος. Ο νους είναι ο διχασμός.
Ο νους είναι οι διακρίσεις. Ο νους είναι το karma. Ο νους είναι όλα τα αντίθετα ζεύγη: χώρος και χρόνος,
αίτιο και αιτιατό, υποκείμενο και αντικείμενο, γέννηση και θάνατος, ύλη και πνεύμα,
φώτιση και μη-φώτιση, καλό και κακό, ομορφιά και ασχήμια, δημιουργός και δημιούργημα,
μονισμός και δυισμός, "εγώ" και "εσύ", άρρεν και θήλυ, μορφή και περιεχόμενο κτλ.
Ό,τι μπορεί να ειπωθεί, είναι νους. Ό,τι ακούγεται, είναι νους.  Ό,τι νοείται, είναι νους.
Ό,τι βλέπεται, είναι νους. Ο νους είναι όλα. Ο νους είναι λερναία ύδρα: κόβοντας ένα κεφάλι,
άλλα δυο-τρία ξεπηδούν, κι η μια σκέψη οδηγεί σε άλλες κι αυτό συνεχίζεται επ' άπειρον.
Σαν άλλος Ηρακλής, κάψε ολοκληρωτικά τον νου, υπερβαίνοντας τον μια κι έξω.

Ο μη νους είναι η καλύτερη αποκήρυξη. Ο μη νους είναι η καλύτερη προσφορά.
Ο μη νους είναι η καλύτερη θυσία. Ο μη νους είναι η καλύτερη mantra.
Ο μη νους είναι ο καλύτερος διαλογισμός. Ο μη νους είναι η καλύτερη λατρεία.

Ο μη νους είναι Κενότητα, Καθαρή Συνείδηση (Chinmatra), Satchidananda Brahman.
Ο μη νους είναι η ίδια η Καρδιά του Shiva (Rudra Hridaya).
Ο μη νους είναι η Απόλυτη Σιωπή, το Παραδείσιο Cembalo,
που παίζεται χωρίς χέρια και ακούγεται χωρίς αυτιά.
Ο μη νους είναι η Βασιλεία των Ουρανών. Ο μη νους είναι ο Βούδας.
Ο μη νους είναι το Αγαθό. Ο μη νους είναι ο Αγαπημένος.
Ο μη νους είναι το Tao. Ο μη νους είναι το Zen.
Ο μη νους είναι η φυσική -διαρκής -απλή -αυθόρμητη
-υπερβατική Sahaja Nirvikalpa Samadhi,
πέρα από samadhi και μη-samadhi.
Ο μη νους είναι η φυσική κατάσταση.
Ο μη νους είναι πάντα ο Εγγύτατος Εαυτός, πάντα Εδώ και Τώρα.
Ο μη νους είναι πάντα πιο κοντά από κάθε τι, πιο κοντά σε κάθε τι,
μέσα σε κάθε τι, γύρω από κάθε τι, έξω από κάθε τι.
Ο μη νους είναι Άπαξ Επέκεινα, Δις Επέκεινα, Απειράκις Επέκεινα,
Πάντων Επέκεινα, Επέκεινα του Επέκεινα, πιο πέρα από το πέρα.
Ο μη νους είναι το Μη Παρέκει.
Ο μη νους είναι μη-σύλληψη και μη-κατανόηση.
Ο μη νους είναι αυτόδηλος. Ο μη νους είναι αναφαίρετος.
Ο μη νους είναι η Ηρεμία, η Νηνεμία, η Ειρήνη, η Γαλήνη, η Αταραξία, η Ανάπαυση.
Ο μη νους είναι η Ελευθερία, η Λύτρωση, η Μακαριότητα, η Ενότητα, η Αγάπη.
Ο μη νους είναι ο θησαυρός, που σκώρος δεν τον τρώει και κλέφτες δεν τον κλέβουν.
Ο μη νους είναι ο πλούτος, που δεν κατακτάται ούτε χάνεται.
Ο μη νους είναι το υπόστρωμα. Ο μη νους είναι ο Εαυτός.
Ο Εαυτός είναι χωρίς υποκείμενο και αντικείμενο, χωρίς χρόνο και χώρο,
χωρίς στάδια, χωρίς αιτία ή αποτέλεσμα, χωρίς κίνηση και ακινησία, χωρίς τάση,
χωρίς επιθυμία ή πράξη, χωρίς απραξία, χωρίς ανάγκες, χωρίς τίποτε προγενέστερο
ή μεταγενέστερο, χωρίς τίποτε εσωτερικό ή εξωτερικό, χωρίς ύλη, χωρίς πνεύμα, χωρίς ιδέες,
χωρίς νοητικές κατασκευές, χωρίς εξάρτηση, χωρίς σχέση, χωρίς σύγκριση, χωρίς γέννηση
ή θάνατο, χωρίς jivanmukti ή videhamukti, χωρίς φώτιση, χωρίς γνώση, χωρίς άγνοια,
απερίγραπτος, άφατος, αδιανόητος, αδιαίρετος, αδιάσπαστος, ανυπέρβλητος,
ακαταπόνητος, ανεξάντλητος, απύθμενος.

Στην Καρδιά του Shiva, ο Krsna κι η Radha χορεύουν για πάντα.
Στην Καρδιά του Shiva (Rudra Hridaya), στο ιερό κρεματόριο,
η φωτιά της σοφίας καίει τα πάντα και μόνο
Μία Αδιαφοροποίητη Συνείδηση παραμένει για πάντα.
Στην πελώρια κοιλιά του Ganesha, έχουν χωνευτεί όλα, και μόνο
Μία Αδιαφοροποίητη Μακαριότητα παραμένει για πάντα.
Στην μήτρα της Αειπαρθένου Parvati,
ο κόσμος ούτε ποτέ συνελήφθη ούτε γεννήθηκε ποτέ.











Δευτέρα, 11 Μαΐου 2015

4 τύποι από τον ασοφο στον πάνσοφο, σαν 4 δωμάτια

Ο νους κάθε τύπου σαν δωμάτιο:
1) δωμάτιο (νους) άσοφου: γεματο πραγματα, χαώδες, σύγχυση, άγνοια, κακία, επιθυμίες, προσκόλληση, tamas guna.
2) δωματιο (νους) επίδοξου σοφού: λίγα πράγματα, πίστη, καλοσύνη, ανεξαρτησία, στοιχεία rajaσικά και sattvικά, προσπάθεια ελέγχου αισθήσεων και παθών,  savikalpa samadhi, διατηρεί ένα "εγώ" που το θεωρεί διακριτό, διατηρεί ένα "εγώ"/παρατητή, νους με μορφή, ο επίδοξος σοφός τοποθετείται από το 1ο ως το 4ο στάδιο.
3) δωμάτιο (νους) σοφού: καθόλου πραγματα, κενότητα, nirvikalpa samadhi και jnana samadhi, μακαριότητα, πέρα από αντίθετα, ελευθερία, κενός νους χωρίς μορφή αλλα ακόμα νους, απουσία παθών, απουσία επιθυμιών, 5-6ο στάδιο.
4) δωμάτιο (νους) πάνσοφου: κατεδαφισμένοι τοίχοι, καθόλου δωμάτιο, καμία διάκριση σε έξω και μέσα, καμία διακριση ανάμεσα σε samadhi και μη-samadhi, καμία διάκριση πια, όντας όχι κενός αλλά η Κενότητα η ίδια, sahaja nirvikalpa samadhi, χωρίς προσπάθεια, χωρίς τίποτα, πέρα από μορφή και μη-μορφή, πέρα από λόγια, 7ο στάδιο.

Σάββατο, 4 Απριλίου 2015

Satchidananda Sadashiva- 111

1) Αμήν λέγω υμίν: Ahuh Asr Ahyh, Εγώ Ειμί ο Ων, Aham Brahmasmi, Shivoham, I Am That I Am, Ana al Haqq, Satchidanandoham, Kevala Chinmatroham. 

2) Ο ωκεανός δεν έχει μέρη, μόνο αν νοητά τον μερίσεις. Γιατί να διαιρέσεις τον ωκεανό σε σταγόνες; Sarvam khalvidam Brahma. 

3) Σε κάθε μέρος βρίσκεται ολόκληρο το Brahman. Δεν μερίζεται, δεν διασπάται. Αν είχε μέρη, δεν θα ήταν ένα. Αν είχε μέρη, θα τα είχε ανάγκη για να είναι ό,τι είναι, πράγμα άτοπο. Αν είχε μέρη, θα μπορούσε να διαλυθεί, πράγμα άτοπο. Αν τα μέρη του δε διαλύονται και δεν μπορούν να αποκολληθούν, τότε δεν είναι μέρη. Είναι παντού Όλο. Όχι όπως στο σώμα, που λέμε ότι έχουμε χέρια, πόδια, πλάτη κτλ, αλλά όπως λέμε πως έχουμε δέρμα εδώ, ίδιο δέρμα εκεί, ίδιο δέρμα παντού. 

4) Το Brahman ενσαρκώθηκε ως άντρας και γυναίκα. Ποιος διατρυπά ποιον; Ενσαρκώθηκε ως αντίπαλα στρατεύματα. Ποιος σκοτώνει ποιον; Ενσαρκώθηκε ως πιστός και ως θεός. Ποιος λατρεύει ποιον; Ενσαρκώθηκε ως εξουσιαστής και ως υπήκοος. Ποιος εξουσιάζει ποιον; Ενσαρκώθηκε ως θάλασσα και ως καράβι. Ποιος ταξιδεύει και πού; Ενσαρκώθηκε ως ήλιος και ως φυτά. Ποιος θερμαίνει ποιον; Είναι αποστολέας και παραλήπτης, πομπός και δέκτης. Ενσαρκώθηκε ως ζητιάνος κι ως πλούσιος. Ποιος να ελεήσει ποιον; Είναι όλη η πλάση. Πού ο ναός και πού μη ναός; Ποιος να λατρέψει ποιον; ποιος να κάνει θυσίες, προσευχές ή διαλογισμό; Ποιος να τηρήσει κανόνες και πού το Υποκείμενο και το Αντικείμενο; 

5) Θεός είναι ο ρόλος, ο ηθοποιός, ο σεναριογράφος, ο σκηνοθέτης, ο σκηνογράφος, ο θεατής, ο ταξιθέτης, το θέατρο όλο. 

6) Όλοι τώρα είναι σωσμένοι: είτε χαρούμενοι είτε όχι, είτε σοφοί είτε όχι, είτε πλούσιοι είτε όχι, είτε τελείωσαν είτε μόλις ξεκίνησαν, είτε θέλουν είτε όχι, είτε το ξέρουν είτε όχι.

7) Στην Nirvikalpa Samadhi: ως τυφλός βλέπεις, ως κουφός ακούς, ως άμυαλος νοείς. 


8) Όλες οι μέθοδοι είναι σεβαστές. Αλλά κάθε μέθοδος είναι κατ' ουσίαν μάταιη. 
Σαν να είσαι σπίτι σου και να παίρνεις το αμάξι για να πας σπίτι σου. 
Αποκήρυξε τις σκέψεις. Αποκήρυξε την αποκήρυξη. 

9) Όποιος ψάχνει τον θεό, κυνηγά την σκιά του. Ποτέ δεν θα την πιάσει, γιατί την έχει ήδη, εφόσον ακινητεί. 

10) Δεν χρειάζεται καμία γνώση, καμία μέθοδος. Όλα αυτά υπονοούν κάποιον που πράττει στοχεύοντας σε ένα ξένο στόχο, έξω από αυτόν, υπονοούν ένα υποκείμενο κι ένα ξέχωρο αντικείμενο. Όμως ο Εαυτός είναι Ένας. Και είναι ήδη Εδώ, πάντα πραγματωμένος. Όπως ο ήλιος είναι πάντα εκεί, είτε με συννεφιά είτε χωρίς, δίνοντας τη δυνατότητα στη συννεφιά να φανεί. 

11) Φοράς ήδη τα γυαλιά τα οποία ψάχνεις. Χωρίς αυτά δεν θα μπορούσες καν να ψάξεις.  

12) Φαντάσου ένα δοχείο μες στον ωκεανό. Μέσα στο νερό, και στο εσωτερικό του επίσης νερό. Όταν διαλυθεί το δοχείο, μέσω της γνώσης και της πίστης, το νερό θα επιστρέψει στο νερό. Φαντάσου τον αέρα μέσα κι έξω από ένα δοχείο. Ο αέρας είναι Ένας, αδιαίρετος. Με την διάλυση του δοχείου, ο αέρας θα επιστρέψει στον αέρα. 

13) Δεν είσαι ούτε το σώμα, ούτε ο νους. Είσαι Brahman. Αυτό που ψάχνεις, το είσαι ήδη. Δεν βρίσκεται κάπου έξω. Γι' αυτό δεν βρίσκεις, επειδή ψάχνεις. Φοράς τα κιάλια και κοιτάς από το παράθυρο του σπιτιού σου ψάχνοντας το σπίτι σου. Δε θα το βρεις ποτέ. 

14) Η Βασιλεία των Ουρανών είναι ΉΔΗ ΕΔΏ! Μην ψάχνεις στον ουρανό, ούτε στη γη. Μην ψάχνεις. 

15) Αν δεν απομακρύνεις όλους τους θορύβους (σκέψεις), πώς θα ακούσεις τον Έναν ήχο, τον πιο λεπτό; 

16) Για να βρεις Αυτό, πρέπει να πας πέρα από τις νοητικές κατασκευές, πέρα από όνομα και μορφή, πέρα από τις φαντασιώσεις σου, πέρα από το ατομικό ή το καθολικό όνειρο. Πέρα από αιτιότητα, χώρο, χρόνο, μορφή, περιεχόμενο, αντιθετικά ζευγάρια κτλ. 

17) Όταν η συνείδηση δεν στηρίζεται πουθενά, δεν παίρνει καμία μορφή, Αυτή είναι η υπέρτατη κατάσταση του Bhairava.

18) Το βρίσκεις ως το αιώνιο (άνευ χρόνου, όχι απειρία χρόνου) υπόστρωμα κάθε σκέψης, όχι ως τάδε ή δείνα σκέψη. 

19) Φαντάσου το ως λευκό χαρτί. Αν ένας καλλιτέχνης (maya) το τσακίσει, το διπλώσει και του δώσει μορφή σκύλου, δέντρου ή ανθρώπου, αυτό δε σημαίνει πως παύει να είναι χαρτί. Μάλιστα είναι πάντα χαρτί και μόνο χαρτί, καθόσον η μορφή είναι ρευστή και μη ον. Καθόσον η μορφή είναι μονάχα τρόπος του σκέπτεσθαι. 

20) Τα πάντα είναι χάρτινες μορφές, ομοούσιες. Όταν ξεδιπλωθούν, θα φανούν όλα ίδια. Όλα τα χρυσαφένια κοσμήματα είναι μόνο χρυσάφι. 

21) Στον ωκεανό όλες οι στάλες είναι ομοούσιες. Ποιος θα ξεχωρίσει μία και γιατί να την περιορίσει δίνοντάς της όνομα και μορφή; Με τον ίδιο τρόπο, παρατώντας τη μορφή και το όνομα, χάνεσαι στο όλον, λιώνεις όπως το αλάτι στο νερό. 

22) Δεν υπάρχει ούτε yoga-ζεύξη, ούτε viyoga-χωρισμός. Αυτά είναι στη φαντασία. Μην πας πουθενά, μην κάνεις τίποτα. Κάτσε εδώ που κάθεσαι. Ωραία δεν είναι; 

23) Δεν μπορείς να το αποκτήσεις ούτε να το παρατήσεις. 


24) Η πίστη είναι κεφάλαιο που επενδύεις, και το οποίο στα σίγουρα το παίρνεις πίσω διπλό και τριπλό. 

25) Η πίστη μετακινεί βουνά, γεννά και διαλύει σύμπαντα. Η πίστη είναι η φλόγα, η εσωτερική κάψα, η οποία σε σπρώχνει διαρκώς προς τον στόχο.

26) Ο μόνος αληθινός τρόπος πίστης κι αγάπης είναι η απόλυτη ένωση, έτσι που πια τίποτα δεν διακρίνεται. Το Απολύτως Ένα είναι κενό, δεν διχάζεται από σκέψεις ή πράξεις ή από χρόνο ή τόπο. Δεν μερίζεται, δεν τείνει, δεν θυμάται, δεν επιθυμεί, δεν λυπάται και ούτε χαίρεται. Είναι Μακαριότητα. 

27) Βρες μέσα σου το βαθύ δάσος όπου ούτε πουλάκι τρυπώνει (σκέψη), ούτε θηρίο (πάθος), λέει ο Shiva. Βρες τον θησαυρό που ο σκώρος δεν τον τρώει, κι οι κλέφτες δεν τον κλέβουν, λέει ο Jesus. 

28) Άδειασε την καρδιά και τον νου σου, για να εισέλθει ο Θεός. 
Κάνε τα ναούς και πρόσφερέ τα στον Θεό. 
Άφησέ τα όλα και αφέσου στον διηνεκή οργασμό. 

29) Όταν είσαι σε οργασμό, δεν σκέφτεσαι, δεν σε απασχολεί τίποτα, 
καμία σκέψη δεν ανακύπτει, ούτε η σκέψη του οργασμού. 

30) Είσαι τέλεια Κενότητα. Τόσο κενή που ούτε η σκέψη της κενότητας δεν ανακύπτει. 

31) "Με το άνθος του νου θα δεις το πέρα από τον νου"
Άλλως ειπείν: με το τίποτα θα τίποτα το τίποτα. 

32) Οι σκέψεις είναι σύννεφα περαστικά στον μακάριο ουρανό της κενότητας. 

33) Οι σκέψεις είναι εικόνες φευγαλέες στην μακάρια οθόνη της κενότητας. 
Όταν κοιτάς τις εικόνες, σου διαφεύγει το υπόστρωμα, η προϋπόθεση.

34) Οι σκέψεις είναι κυματισμοί στον ακύμαντο ωκεανό της Συνείδησης. Μία σκέψη δημιουργεί τον κόσμο (Brahma), άλλη σκέψη συντηρεί τον κόσμο (Vishnu), και μια τρίτη τον διαλύει (Rudra). Με τον ίδιο τρόπο που σηκώνεται ένα κύμα, παραμένει λίγο, και ξαναχάνεται στον μακάριο ωκεανό της συνείδησης (Sadashiva). Δεν υπάρχει trimurti.

35) Από σένα πηγάζουν όλα. Εσύ είσαι το υπόστρωμα πάνω στο οποίο αραδιάζονται οι κόσμοι όπως οι χάντρες στο νήμα. Όλα αυτά είναι προβολές του μυαλού σου. 

36) Μες στο όνειρο, ο ίδιος νους γίνεται υποκείμενο και αντικείμενο και καταστάσεις και χώρος και χρόνος. 

37) Στον γνωστό μύθο, το τρίτο μάτι του Shiva, η σοφία, καίει τις τρεις πολιτείες (3 gunas, trimurti: brahma, vishnu, rudra, τις 3 διαστάσεις του χρόνου, τις 3 καταστάσεις της συνείδησης: ξύπνιος, ύπνος με όνειρα και βαθύς ύπνος κτλ), καίγοντας εν γένει τη διαφορετικότητα (εγώ-εσύ, ύλη-πνεύμα, όλον-μέρος), την πολλαπλότητα και τον δυισμό. 

39) Το Brahman είναι Αυτόφωτο. Δεν χρειάζεται το φως του νου για να φανεί, όπως ο ήλιος δεν χρειάζεται το φως των κεριών. Ο νους είναι όπως ένα σύννεφο, που φαίνεται εξ αιτίας του ήλιου αλλά ταυτόχρονα τον κρύβει. 

40) Ο νους είναι ατίθαση μαϊμού που πηδάει από κλαδί σε κλαδί. Πήγαινε πέρα από τον νου. 

41) Ερευνώντας τον νου, αποδεικνύεται πως είναι ένα κουβάρι σκέψεις, εξαρτημένες η μία απ' την άλλη επ' άπειρον. Θα φθάσει η απόδειξη στο άπειρο; Το αυταπόδεικτο είναι εδώ και τώρα. Μην αργείς.  

42) Όλα είναι Αυτό. Είσαι Αυτό. Είσαι σπίτι σου. Μέλι σε μέλι. Νερό σε νερό. Δεν υπάρχει διαφορά. 

43) Όλοι οι δρόμοι οδηγούν Εκεί. 
Κανείς δρόμος δεν οδηγεί Εδώ. Είσαι ήδη σπίτι.

44) Η καλοσύνη επιφέρει απουσία εγωισμού και γαλήνη, η γαλήνη κατανόηση, κι η κατανόηση λύτρωση. Η καλοσύνη δεν είναι αυτοσκοπός. Ο σοφός δεν είναι καλός. Ο καλός δεν είναι σοφός. Ο σοφός είναι πέρα από όλα τα αντίθετα. 

45) Ο Jivanmukta είναι άλλος από τον άγιο καθότι είναι πέρα από αντίθετα. Δεν επιθυμεί παράδεισο (που συνεπάγεται ύπαρξη κόλασης), δεν επιθυμεί καλοσύνη (που συνεπάγεται ύπαρξη κακίας) κτλ. Είναι πέρα από αντίθετα. Οι λέξεις κι οι σκέψεις δεν τον φτάνουν. 

46) Ο Jivanmukta δεν μοχθεί προσπαθώντας να ελέγξει τον νου του. Δεν μοχθεί καθόλου. 
Δεν έχει πρόβλημα με καμία σκέψη που τυχόν του παρουσιάζεται. Χωρίς κανένα "εγώ", δεν έχει σκέψεις, ούτε προβλήματα. Ο Jivanmukta δεν έχει νου, γιατί δεν έχει τίποτα. 

47) Ο Jivanmukta δεν έχει τίποτα να χάσει και τίποτα να κερδίσει. Είναι όλα, αιώνιος, ανώλεθρος, ακλόνητος, ελεύθερος. Τι να προστεθεί και τι να αφαιρεθεί από το Όλον; και από πού; 

48) Το φως του ήλιου δεν λερώνεται όπου κι αν τυχόν πέσει. Ομοίως ο jivanmukta, ό,τι κι αν κάνει, δεν μολύνεται. 

49) Είναι όλο αυτό μια Φαντασμαγορία, ένα πανηγύρι, στο οποίο, κατά την γνωστή ιστορία, κάποιοι πάνε για επίδειξη, άλλοι για να πουλήσουν, άλλοι για να αγοράσουν κτλ. Ο jivanmukta απλά παρατηρεί αμέτοχος και πάντα ικανοποιημένος. 

50) Στο ανώτατο στάδιο δεν υπάρχει ούτε παρατήρηση. Στο ανώτατο στάδιο γίνεται κατανοητό πως ποτέ δεν υπήρξε τίποτα. Ούτε δημιουργία υπήρξε. Ούτε, ας πούμε, οι 7 μέρες της δημιουργίας υπήρξαν. Υπήρξε, και υπάρχει, μόνον η 7η: η ανάπαυση στον εαυτό. 

51) Ο δοκησίσοφος, που είναι μπλεγμένος στο φαύλο κύκλο της σκέψης, είναι απλώς ένας ματάκιας του Αγαθού, στην καλύτερη περίπτωση. Ο σοφός είναι σε οργασμό κάθε στιγμή, και ο οργασμός του είναι πάντα προσβάσιμος, πάντα εδώ και τώρα, δεν χάνεται και δεν βρίσκεται. 

52) Ο δοκησίσοφος προσθέτει ολοένα σύννεφα, χάνοντας τον ήλιο. Ο σοφός αφαιρεί ό,τι μπορεί να αφαιρεθεί, και μένει με τον Αναφαίρετο Εαυτό. 

53) Ο δοκησίσοφος προσθέτει ολοένα σκέψεις, αποδείξεις κτλ επ' άπειρον. Ο σοφός με έναν απλό πήδο, βρίσκεται αμέσως στην καρδιά του Brahman. Είναι μια άμεση κατανόηση, μια σφυριά κατακούτελα. 

54) Ο Krsna είναι πρότυπο jivanmukta: έκανε ό,τι έκανε χωρίς ταύτιση. Έπαιζε, γελούσε, χόρευε, πείραζε τις gopis, έκλεβε βούτυρο και λιχουδιές απ' τις γειτόνισσες και τάιζε τις μαϊμούδες, έκλαιγε και θύμωνε όταν η μητέρα του Yasoda τον επέπληττε. Ταυτόχρονα μελέτησε τις Βέδες και τα κείμενα, μαθήτευσε σε guru μαζί με τον αδερφό του, έμαθε τη γιόγκα, τήρησε τις παραδόσεις και τις συμβάσεις. Φρόντιζε τις αγελάδες, έπαιζε φλάουτο ικανοποιώντας τους φίλους του- gopas. Τιμώρησε το άδικο, σφάγιασε δαίμονες, κακούς και υπερόπτες. Παντρεύτηκε 16.108 (ή 16.100 ή 16.008) γυναίκες και φερόταν σε όλες ως κανονικός σύζυγος, "διαιρώντας" τον εαυτό του σε αντίστοιχους Krsna (και ποιο ον δεν είναι Krsna; Όλα είναι Krsna). Ως θεός/ jivanmukta ήξερε τα πάντα, ήταν τα πάντα, δεν είχε καμία ανάγκη. Έκανε ό,τι έκανε χωρίς ταύτιση κι επιθυμία (έτσι κι αλλιώς η φύση πράττει μες στη φύση/ οι gunas στα gunas -τι σχέση έχουμε μ'αυτά;). Έτσι και κάθε jivanmukta. Μπορεί να φαίνεται μισότρελος, αφελής, αλήτης, χαμένος, αγράμματος, σπουδαγμένος, παθιασμένος, τακτικός, ζητιάνος, οικογενειάρχης, συνετός ή ό,τι άλλο, αλλά στην ουσία είναι μόνον Αυτό.

55) Η απλή περιγραφή δεν αρκεί. Αν αρκούσε, τότε θα χορταίναμε με την ανάγνωση του μενού ή θα ήμασταν ελεύθεροι πληροφορούμενοι απλώς τον ορισμό της ελευθερίας ή θα ζεσταινόμασταν μόνο με τη γνώση ότι υπάρχει ήλιος. Όμως δεν αρκεί η γνώση ότι υπάρχει brahman. 

56) Η κατανόηση άνευ εμπειρίας είναι σαν τη βουτιά της κουτάλας στη σούπα. Δεν ξέρει σε τι λιχουδιά βούτηξε! 

57) Δες μέσα σου. Μία μικρή μόνο σπίθα εμπειρίας καίει όλες τις ιερές γραφές. 

58) Κάποιος ανίδεος και ανυπόμονος μπορεί να παρατούσε την προσπάθεια, προτού δει, κι έτσι θα νόμιζε πως δεν υπάρχει Brahman. Όπως κάποιος απαυδησμένος μπορεί να παρατούσε το τρίψιμο των ξύλων προτού δει φωτιά. Άλλος, βέβαια, πιο αποφασισμένος, με το ίδιο τρίψιμο, θα έβλεπε τη φωτιά και εν τέλει θα αναπαυόταν. 

59) Πριν το κατανοήσεις, μοιάζεις με βασιλιά που κοιμάται κι ονειρεύεται πως είναι ζητιάνος. Μοιάζεις με άνθρωπο ζάμπλουτο που ζητιανεύει πενταροδεκάρες.

60) Η γνώση κι η κατανόηση Αυτού είναι μια μη-γνώση και μια μη-κατανόηση.
Δεν είναι ένα "κάτι" που πιάνεις, είναι αυτό που μένει όταν τα αφήσεις όλα.

61) Είτε σε έρημη σπηλιά, είτε σε πολύβουη πόλη, είναι το ίδιο. Ο τόπος κι οι διαφορές του είναι στο νου σου. Ποιος να πάει σε guru; Ποιος να πάει σε ησυχαστήριο; Και στο ησυχαστήριο, θα σε κυνηγούν οι ιδέες σου. 

62) Είσαι στο εδώ και τώρα; Αν ναι, τότε δεν εγείρεται κανένα ερώτημα. 

63) Η Βασιλεία των Ουρανών μοιάζει με κεφάλι, το οποίο αφού άδειασε από τρίχες, 
λάμπει παντοτινά.

64) Η ανάσταση του Ιησού είναι εντελώς αδιάφορη. Η αληθινή ανάσταση είναι μονάχα εν πνεύματι. Ο Ιησούς είχε αναστηθεί ενόσω ζούσε, όπως κάθε φωτισμένος.

65) Δεν το βρίσκεις σκεπτόμενος, αλλά παρατώντας τις σκέψεις. Αν το έβρισκες σκεπτόμενος, θα το έβρισκες ως "κάτι" (με μορφή), όχι ως Όλον.


66) Αυτό είναι Ένα απολύτως. Ή μάλλον δεν είναι ένα, καθόσον δεν υπάρχει δύο. Αυτό απλώς είναι. Ή μάλλον ούτε είναι. Γιατί είναι πέρα από Είναι και Μη Είναι. Αυτό απλώς δεν λέγεται.


67) Αν Αυτό ήταν "κάτι", θα είχε μορφή. Άρα θα χρειαζόταν μορφή, θα περιοριζόταν από μορφή, θα βρισκόταν ως ένα "κάτι" δίπλα σε άλλα. Όμως αυτό είναι η βάση όλων, κι όχι ένα ανάμεσα σ' όλα.

68) Ό,τι κι αν πεις γι' αυτό, θα είναι ένα σχέδιο στον τοίχο, όχι ο ίδιος ο τοίχος.
Αυτός Δεν λέγεται και Δεν νοείται.

68) Παρ' όλα αυτά θα πρέπει να διαλογίζεσαι πάνω σ' αυτό που δεν το φτάνουν οι σκέψεις.

69) Ό,τι Είναι δεν παύει να είναι. Βρήκες τον Εαυτό σου ως Ήλιο, αφαιρώντας τα σύννεφα. 


70) Το Αθάνατο δεν γεννά το θνητό, όπως η καμήλα δεν γεννά σκύλο. Το Αθάνατο δεν γεννά καθόλου. Το Αγαθό είναι πριν το Ον.


71) Η πρώτη αιτία είναι υπεύθυνη όλων. Ο εγκληματίας κι ο άγιος είναι εξίσου αποτελέσματα της ίδιας πρώτης αρχής. Ακόμα κι αν πιστεύεις πως το big bang τα δημιούργησε όλα, τότε ακόμα κι έτσι, όλα γίναν με αδήριτη ανάγκη, και για να μπορούσε ένα πράγμα να είναι διαφορετικό, θα έπρεπε όλο το παρελθόν να είναι διαφορετικό. 

72) Πώς θα κατακρίνεις τη ροή των πραγμάτων; Ο συγγραφέας του έργου ξέρει καλύτερα, παρά τις διαμαρτυρίες του ηθοποιού που πεισματικά αρνείται να "πεθάνει" από την πρώτη σκηνή. 

73) Όλα είναι αιτίες όλων. Αδήριτος ο νόμος του karma και της ειμαρμένης. Μόνον ο Jivanmukta αίρεται. 

74) Σ' αυτή την ροή, ποια μορφή θα αποσπάσεις για να την ονομάσεις "εγώ"; Και τι θα ονομάσεις "εγώ"; Το χώμα; Και γιατί όχι κάθε χώμα και κάθε ύλη; Και πώς θα ονομάσεις "εγώ"¨το σώμα ή τον νου που συνεχώς αλλάζουν και είναι αντικείμενα της συνείδησης; Το υποκείμενο είναι διαφορετικό και είναι άφατο. 

75) Αν αμφισβητείς το άφατο υποκείμενο, το Atman, επειδή δεν μπορείς να το θεωρήσεις, είναι σαν να λες στο μάτι σου: "μάτι μου, δεν είσαι υπαρκτό, αφού δε σε βλέπεις", και θα σου απαντούσε το μάτι: "φυσικά δεν με βλέπω, αφού με είμαι. Θα με έβλεπα αν ήμουν ένα εξωτερικό αντικείμενο, κι όχι ο εαυτός μου". 

76) Ό,τι συλλαμβάνεις με τον νου, δεν είσαι συ. Ό,τι βλέπει το μάτι, είναι μη-μάτι. 

77) "Άφελε Πάντα" (neti/ neti) ως το "μη υποστάν". Ό,τι μείνει θα είναι ο Εαυτός. 

78) Ο Ιησούς έριξε 72 χρώματα στη δεξαμενή και βγήκαν όλα λευκά. 

79) Έφθασες στο Έσχατο. Σου δόθηκε, ας πούμε, όλη η γη κι εσύ από άγνοια επιθυμείς κάποιο συγκεκριμένο χωράφι. Το έχεις ήδη. 

80) Άπαξ φωτισμένος, δε γυρίζεις πίσω. Κανείς ενήλικας δεν ξανα-πιστεύει στον άγιο Βασίλη. 

81) Η μακαριότητά σου είναι αυθόρμητη. Είναι η φύση σου ο απέραντος άφατος ουρανός. 

82) Γίνεσαι ό,τι σκέφτεσαι.  

83) Μην ταυτίζεσαι με την ψηφίδα. Είσαι όλο το μωσαϊκό.  

84) Η απλότητα του "Είμαι" είναι μακαριότητα. Είμαι ο Ων, χωρίς αυτοπροσδιορισμούς. 

85) Ούτε φώτιση, ούτε μη- φώτιση, ούτε ύλη, ούτε πνεύμα, ούτε samsara, ούτε nirvana, ούτε "εγώ", ούτε "εσύ", ούτε γέννηση, ούτε θάνατος, ούτε υποκείμενο, ούτε αντικείμενο. 

86) Εδώ και Τώρα- Βούδας.

87) Όποιος θέλει το καλό, το όμορφο, το δίκαιο, θα λάβει σίγουρα το κακό, το άσχημο, το άδικο. Κι επίσης θα φοβάται διαρκώς το κακό, το άσχημο, το άδικο κτλ. Αυτά πάνε παρέα. Βρες Αυτό που δεν έχει αντίθετο. 

88) Η εμπιστοσύνη, σε μεταφυσικό επίπεδο, λέγεται πίστη. Παραδώσου, αφέσου, παίξε το παιχνίδι και μη μοχθείς.

89) Επικεντρώνεσαι συνέχεια σε μορφές, κι έτσι δεν προσέχεις το ίδιο το βλέπειν (που είναι αδιαίρετο, ο κοινός τόπος όπου συναντώνται το υποκείμενο και το αντικείμενο).


90) Ματαιοπονείς. Σαν να προσπαθείς με το δεξί σου χέρι να πιάσεις το δεξί σου χέρι. Διαπιστώνεις πως ό,τι πιάνει, είναι κάτι άλλο. 


91) Όλα τα όντα είναι σκέψεις και όλες οι σκέψεις είναι υφασμένες στο άφατο, άπειρο ύφασμα της Συνείδησης. Στο διάκενο μεταξύ δύο σχεδίων στο ύφασμα, διαφαίνεται το ίδιο το ύφασμα, απαλλαγμένο από μορφή και όνομα. 

92) Χρειάζεσαι και πίστη (Bhakti) και γνώση (Jnana). Χωρίς πίστη η γνώση είναι ξερή πληροφορία χωρίς αντίκρισμα. Χωρίς γνώση η πίστη είναι τυφλή, δεν ξέρει τι πιστεύει, δεν μπορεί να αναγνωρίσει τον θεό.

93) Αληθινή yoga και samadhi είναι να είσαι εγκατεστημένος κάθε στιγμή στην καρδιά του Θεού. Όλα τα άλλα δεν ωφελούν. Οι απλές gopis ξεπέρασαν στη yoga τους διαβασμένους βραχμάνους. Οι πτωχοί τω πνεύματι ξεπέρασαν τους "σοφούς" του κόσμου τούτου. 

94) Δεν είσαι ούτε υποκείμενο ούτε αντικείμενο. Είσαι αυτό που παραμένει, όταν απορριφθούν όλες οι σκέψεις. 

95) Διαλογιζόμενος πως τίποτα δεν σου ανήκει πραγματικά, αλλά είναι όλα του θεού, φθάνεις στη moksha. Βάζοντας το νου να φανταστεί τη διάλυση (laya) του σύμπαντος, του σώματος, του νου, και διαλογιζόμενος πάνω σ' αυτό το απερίγραπτο που μένει, φθάνεις στην moksha. Διαλογιζόμενος πάνω στις περιγραφές, τα επίθετα, τους παραλληλισμούς, τους ύμνους για το Brahman, και θεωρώντας πως δεν είσαι καθόλου διαφορετικός από Αυτό και πως όλα αυτά αφορούν εσένα, φθάνεις στη Moksha (ότι είσαι εσύ δηλαδή πανταχού παρών, διαπερνάς τα πάντα, είσαι αγέννητος κι ανώλεθρος, είσαι χωρίς μεταβολές, είσαι η μοναδική ουσία όλων, είσαι μακαριότητα, είσαι αμόλυντη Συνείδηση, είσαι Άφατη Πραγματικότητα που δεν περιγράφεται αλλά βιώνεται κάθε στιγμή, είσαι χωρίς προσδιορισμούς, είσαι Sat-Chit-Ananda κτλ.) Διαλογιζόμενος πάνω στις περιγραφές φωτισμένων, φθάνεις στη moksha. Διαλογιζόμενος ότι όλα είναι ψευδαίσθηση και όνειρο του νου και πως τίποτα δεν πράττεις και πως τίποτα δεν παθαίνεις ποτέ, φθάνεις στη moksha. Διαλογιζόμενος πάνω στον χώρο και στο χρόνο, στην αιτιότητα κτλ ως ιδέες του νου σου (συνεπώς και όλα τα όντα που γίνονται αντιληπτά σε χώρο και χρόνο, ως αιτίες ή αποτελέσματα, ομοίως), φθάνεις στη moksha. Διαλογιζόμενος πάνω σ' αυτό που δεν μπορεί να νοηθεί, φθάνεις στη moksha. Διαλογιζόμενος στο jyotirlinga ως στήλη φωτός και συνείδησης που διαλύει όλα τα σκοτάδια, ως το ανεικονικό σύμβολο του απερίγραπτου Brahman ή ως την kundalini shakti, φθάνεις στη moksha. Διαλογιζόμενος ότι δεν υπάρχει καμία μεταβολή, καμία επιθυμία, καμία τάση στο Brahman, και πως εσύ είσαι ήδη Brahman, φθάνεις στη moksha. Διαλογιζόμενος πάνω στην αναπόδραστη Συνείδηση, που είναι όλα παντού και πάντα, βλέποντας πως ό,τι κι αν κάνεις, ό,τι κι αν σκεφτείς, ό,τι συμβαίνει είναι πάντα Θεός, και πως δεν χρειάζεται καμία προσπάθεια για να είσαι ο Εαυτός σου, φθάνεις άμεσα στη moksha. Διαλογιζόμενος πως είσαι η οθόνη, που δεν επηρεάζεται από καμία εικόνα που περνά από μπροστά της, φθάνεις στη moksha. Διαλογιζόμενος και εμμένοντας στο "είμαι", φθάνεις στην moksha. Διαλογιζόμενος στον αιθέρα που είναι ένας μέσα κι έξω, φθάνεις στην moksha. Διαλογιζόμενος πως οι σκέψεις κατά τον οργασμό είναι άχρηστες και σκέτη ένδεια, και πως η φύση σου είναι διηνεκής οργασμός, φθάνεις στη moksha. Διαλογιζόμενος το νερό μες στο νερό, φθάνεις στη moksha. Διαλογιζόμενος πως ο διαλογισμός δεν ωφελεί, πως τίποτα δεν ωφελεί, γιατί είσαι ήδη Shiva, φθάνεις άμεσα στην moksha. Διαλογιζόμενος πως όλες οι μορφές κι οι καταστάσεις και τα πρόσωπα κτλ είναι από το ίδιο υλικό, όπως αν φτιάχναμε σπίτια, δρόμους, ανθρωπάκια, ζώα, δέντρα, καταστάσεις κτλ από την ίδια πλαστελίνη, φθάνεις στη moksha. Διαλογιζόμενος πως όλα είναι άδεια, διάφανα ή ίδιο χρώμα, έτσι που τίποτα δεν διακρίνεται, φθάνεις στη moksha. Έχοντας στον νου ένα συγκεκριμένο πράγμα, και διαλογιζόμενος πάνω στην κενότητα η οποία κατάπιε όλα τα άλλα πράγματα τα οποία αποκλείεις όταν συγκεντρώνεσαι σε ένα, φθάνεις σε moksha. Διαλογιζόμενος πάνω στο Θεό ως αυτό που σε γεννάει από τον εαυτό του, ως αυτό που σε συντηρεί ενόσω ζεις μέσα στον εαυτό του, και ως αυτό στο οποίο θα καταλήξεις, φθάνεις στη moksha. Διαλογιζόμενος πάνω στο Brahman ως όσφρηση, μύτη και μυρωδιά, ως θέαση, μάτι και αντικείμενο θέασης, ως ακοή, αυτί και ήχο, ως αφή, χέρι και αντικείμενο της αφής, ως γεύση, γλώσσα και φαΐ, ως γνωστικό υποκείμενο, γνωστικό αντικείμενο και γνώση, ως πιστό και θεό και λατρεία, φθάνεις στη moksha. Διαλογιζόμενος τόσο βαθιά που χάνεται κάθε διάκριση, χάνεται το "εγώ", χάνεται το αντικείμενο του διαλογισμού κι ο ίδιος ο διαλογισμός, είναι σίγουρα moksha.

96) Η Βασιλεία των Ουρανών μοιάζει με σπίτι, το οποίο αφού γκρεμίστηκε, κι έμεινε γκρεμισμένο, δεν ξαναγκρεμίστηκε.

97) Στο 11ο κεφάλαιο της Bhagavata Purana: "Αγνοώντας το γέλιο ενός φίλου και χωρίς να ντρέπεται για εξωτερικές εμφανίσεις, θα πρέπει κανείς να ρίχνει τον εαυτό του κατάχαμα σα ραβδί και να προσφέρει λατρεία σε όλους, ακόμα και στα σκυλιά, στους παρίες, στις αγελάδες και τους γαϊδάρους."

98) Η Βασιλεία των Ουρανών μοιάζει με ουροδόχο κύστη, η οποία αφού άδειασε, ηρέμησε.


99) Ο νους είναι λερναία ύδρα: κόβοντας ένα κεφάλι, άλλα δύο-τρία ξεπηδούν (η προηγούμενη σκέψη, η νέα σκέψη ότι κατέστρεψες την παλαιά σκέψη, μια τρίτη σκέψη ότι εσύ είσαι ο καταστροφέας κτλ.), κι αυτό συνεχίζεται ad infinitum. Γι΄αυτό σαν άλλος Ηρακλής, κάψε ολοκληρωτικά τον νου, υπερβαίνοντας τον μια κι έξω.

100) Η αυθόρμητη, φυσική, χωρίς προσπάθεια, samadhi (Sahaja Nirvikalpa Samadhi) είναι η Αληθινή Απελευθέρωση. Αν η samadhi που βιώνεις είναι μόνο προσωρινή κι είναι αποτέλεσμα μόχθου, μικρή αξία έχει! Αληθινό είναι αυτό που είναι πάντα εδώ, πάντα προσβάσιμο, χωρίς εσωτερικές ή εξωτερικές μεθόδους. 

101) Ο σοφός, που αδιαφορεί και προσπερνάει τις μάταιες εκστάσεις και τις τεχνικές προσωρινής ανακούφισης, βρίσκεται συνεχώς σε φυσική samadhi (Sahaja Nirvikalpa Samadhi), στη φυσική κατάσταση (Sahaja Nishta). "Όπου κι αν πάει ο νους, εκεί είναι σε samadhi" (yatra yatra mano yati, tatra tatra samadhaya). Δεν υπάρχει πια διάκριση μεταξύ samadhi και μη-samadhi Δεν υπάρχει καμία διάκριση πια. 

102) Όποιος θέλει να πάει κάπου, επινοεί δρόμους και επίπεδα που τάχα οφείλει να διανύσει. Όποιος, νιώθοντας ατελής, επιδιώκει να πετύχει κάτι, που τάχα θα τον ολοκληρώσει, επινοεί κι αυτός τα ίδια. Όποιος, όμως, δεν έχει πουθενά να πάει, και δε βλέπει ούτε αφετηρία ούτε τερματισμό, κάθεται μεγαλειωδώς Πάντα Εδώ.

103) Ο bhakta, όντας πάντα σε bhava samadhi, βλέπει παντού τον Θεό, τον ακούει, τον αγγίζει, τον εισπνέει και τον εκπνέει, τον σκέφτεται σε κάθε σκέψη κτλ. Στην ουσία ούτε υψώνεται, ούτε εκπίπτει, αφού δεν έχει κανένα "εγώ", όντας απόλυτα παραδομένος στον αληθινό Εαυτό.  Ομοίως, ο jnani που λυτρώθηκε μέσω της vedanta, βρίσκεται πάντα σε samadhi, θεωρώντας τα όλα κυματάκια στον απέραντο ωκεανό της Συνείδησης-Μακαριότητας, γεμάτα Brahman (Sarvam Brahmamayam).

104) Ο Sakkiya Nayanar λυτρώθηκε πετώντας απλώς πέτρες πάνω στο shivalingam. Αυτό δείχνει πως όταν οπλίζεσαι με πίστη, κάθε τι που κάνεις καθαγιάζεται. Μια απλοϊκή προσφορά, που γίνεται με πολλή πίστη και χωρίς κανέναν εγωισμό, είναι χίλιες φορές πιο αποτελεσματική και ουσιαστική απ'τις περίτεχνες μεθόδους που γίνονται χωρίς αληθινή πίστη ή με ίχνη εγωισμού.

105) Το Shivalinga δεν είναι σύμβολο του Υπέρτατου, δεν είναι ένα "κάτι" δίπλα σε άλλα "κάτι", αλλά είναι το άμορφο υπόστρωμα όλων των "κάτι". Είναι Ζωντανή Παρουσία, όχι ιδέα. Είναι το Μόνο Αληθινό Ον: το Brahman. Είναι άμορφο, χωρίς χαρακτηριστικά, χωρίς ποιότητες. Δεν είναι ούτε όμορφο, ούτε άσχημο, ούτε δικό μου, ούτε δικό σου. Αυτό απλά Είναι. Αυτό δεν λέγεται και δεν κοινωνείται. Βιώνεται όμως κάθε στιγμή. 

106) Σίγουρα θα θυμάστε κάποια φορά που λιαζόσασταν έμπλεοι μακαριότητας, χωρίς σκοπό και αιτία, χωρίς έγνοιες, χωρίς περισπάσεις. Απλώς λιαζόσασταν. Απλώς υπήρχατε. Δεν υπήρχατε ως "αυτό" ή ως "άλλο". Ήσασταν απόλυτα ικανοποιημένοι. Σε εκείνη την κατάσταση ήταν φανερό πως καμία νοητική κατασκευή ή σκέψη δεν μπορούσε να προσθέσει τίποτε περισσότερο στην ήδη άπειρη μακαριότητά σας. Χωρίς "πώς" και "γιατί", αλλά εν απλότητι: Ύπαρξη (Sat), Συνείδηση (Chit), Μακαριότητα (Ananda). Ο που λιάζεται, ξέρει. Ο που δεν έχει λιαστεί ποτέ, πώς να καταλάβει;

107) Η ακόλουθη mantra "Hara Hara Hari Hari Om", ιδανική για ajapa japa, εξηγείται, μεταξύ άλλων, με τους εξής τρόπους:
α) Hara είναι όνομα του Shiva, Hari είναι όνομα του Vishnu, Om είναι το Parabrahman, το υπέρτατο, άφατο, χωρίς ποιότητες Brahman. Η mantra λοιπόν φανερώνει ότι ο Shiva κι ο Vishnu είναι απολύτως το ίδιο και είναι απολύτως Parabrahman. Είναι όλα Parabrahman. Οι πιστοί που εκθειάζουν τον έναν και υποτιμούν τον άλλον, δε θα βρουν ποτέ λύτρωση. Δεν υπάρχει μορφή Shiva ούτε μορφή Vishnu. Υπάρχει Μόνο κι Απολύτως η Άμορφη Συνείδηση (Om).
β) Hara (Shiva) είναι η διάλυση των διαφορών, η διάλυση του δυισμού, η διάλυση των σκέψεων και των εντυπώσεων και επομένως η χαραυγή της κενότητας και της γαλήνης. Hari (Vishnu) είναι η εμμένεια κι η εγκατάσταση στην κενότητα. Και Om είναι το πέρα από λόγια, το "πάντων επέκεινα", το paraparam.
γ) Hara είναι ο "εδώ" αιθέρας, Hari είναι ο "εκεί" αιθέρας, Om είναι ο Ένας, αδιαίρετος, συνεχής, τέλειος, καθολικός αιθέρας της Αγνής Συνείδησης.
δ) Έχει ιδιαίτερη χρησιμότητα στους yogis που μιλούν ελληνικά: Hara είναι η Χαρά του ατόμου, Hari είναι η Χάρη του Θεού που είναι η αποκλειστική πηγή και αιτία της χαράς του yogi και Om είναι η nirvana λόγω της Χάρης του Θεού.
ε) Hara (Shiva) είναι η Jnana Yoga κι η Advaita Vedanta από τον Adi Sankaracharya (που θεωρείται ενσάρκωση του Shiva). Hari (Vishnu) είναι η Bhakti Yoga από τον Chaitanya Mahaprabhu (που θεωρείται ενσάρκωση του Vishnu/Krsna). Om είναι η λύτρωση μέσω bhakti και jnana, που είναι σαν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.


108) Η mahavakya "Aham Brahmasmi" είναι η mantra των mantras. Είναι το αστραφτερό ξίφος που σχίζει τους ιστούς, στους οποίους μπλέχτηκε ο νους και τους οποίους, σαν αράχνη, ο ίδιος ο νους παράγει.

109) Για όσους επιμένουν σε μια άχαρη διανοητικοποίηση: "δεν θέλω να το μάθω, θέλω να το φάω". :)

110) Ένας ήλιος φωτίζει εξίσου τον φονιά και τον άγιο. Ένας ήλιος φωτίζει εξίσου τον ναό και το πορνείο. Ο ήλιος ο ίδιος ΔΕΝ είναι τα φωτιζόμενα αντικείμενα. Ο ήλιος δεν λερώνεται όταν φωτίζει ακαθαρσίες. Ο ήλιος δεν διαλύεται όταν διαλύεται το αντικείμενο που φωτίζει, ούτε το μάτι μας διαλύεται όταν διαλύεται το αντικείμενο το οποίο παρατηρεί. Ο ήλιος είναι πάντα ανεπηρέαστος από τα φωτιζόμενα (και γαρ ο ήλιος εις τους αποπάτους, αλλ' ου μιαίνεται, πού΄λεγε ο Διογένης), πάντα ένας, ακόμα κι αν φαίνεται διπλός ή πολλαπλός όταν καθρεφτίζεται σε διάφορα αντικείμενα. Η Συνείδηση είναι ο Ήλιος που φωτίζει τον ήλιο. Η Συνείδηση είναι πιο πέρα από το πέρα (paraparam), είναι "Πάντων Επέκεινα", είναι Άπαξ, Δις και Απειράκις Επέκεινα, και ταυτόχρονα πάντα Εδώ και Τώρα, πιο κοντά από κάθε τι, πάντα γύρω από όλα, πάντα μέσα σε όλα, πάντα όλα. Η Συνείδηση είναι μία, αδιαίρετη, συνεχής, ομοιογενής. Το Υποκείμενο της Γνώσης και το Αντικείμενο της Γνώσης είναι Ένα. 

111) Όποιος καταλάβει, από jackass γίνεται parivrajakas και από Shiva, Shiva. :)


AHAM BRAHMASMI
TVAM BRAHMASI
OM TAT SAT

Κυριακή, 29 Μαρτίου 2015

Final Sermon on Samadhi and Freedom

If meditation does not solve all your problems, then it is not meditation at all.
It is a try for relaxation, but relaxation is futile and does not lead to Freedom.
If you need Freedom, and you are determined to get it, you will get it, you deserve it.
If you need the world and your desires, you will get them.

Sahaja Nirvikalpa Samadhi is the highest art, the only art: the art of Being.
Sahaja Nirvikalpa Samadhi is when one is possessed by That all the time, seeing it everywhere, smelling it, hearing it, thinking of it, walking in and through it, sleeping in it, drinking it, being It constantly. This just happens when one loves That naturally with all his heart for no reason, not because of fear, profit, tradition, obligation, anxiety, but naturally and spontaneously, like breathing. Meditation is the highest art for the deluded, but for those who are always established in the heart of Shiva, being empty in emptiness, water in water, light in light, meditation is of no use. It is quite the same with the Bhava Samadhi of the pure Bhaktas: always here, always accesible, without external or internal aid. "Yatra yatra mano yati tatra tatra samadhayah"- "wherever the mind goes, there it experiences samadhi".
Everything evaporates, vanishes when one realizes That. His eyes see, but he doesn't. His mind thinks, but he doesn't. Knowing the Self as pure Consciousness, whatever happens is definetely not his concern. Mature bhaktas and jnanis will get peace instantly. Others, attached to techniques, methods of temporary relief and vain ecstasies, will be in turmoil and agitation.
Even those who stay in Kevala Nirvikalpa Samadhi, thinking that they are done, know not Peace. Because Kevala Nirvikalpa Samadhi is temporary. If it is not temporary, it is called Sahaja Nirvikalpa Samadhi. But this is not your concern. Names and titles and imaginary stages are not your concern. En realite, there is no evolution for the soul, since it is already pure and unattached (the sky does not get dirty). Duality is not your concern. Not even monism is your concern. You Are That which is neither dual nor one. You are That which is Pure, without motion, without interior and exterior, without mind, without disturbance, Total Peace, without subjects and objects, without notions, without ecstasy, without aim, without cause and effect, without high or low, without needs, without pain, without joy, without relatives, without rules, without actions, without dilemmas, without questions, without answers, without body, without time and space, it is Only Silence, Only Consciousness, Only Existence, Only Bliss, Freedom, Now, Here, not tomorrow, not somewhere for some, excluding some others, but One in All, One Everywhere and Everything. Brahman is you. Ocean is you, you little drop of water. Why did you imagine that you are separate and you made up names and shapes? Loose and renounce all faux bijoux and get all the real gold of the world. It is a clever investement. Do not stay attached to shadows.
All sins can be forgiven, except duality. Duality is suicide.
Meditation is the only cure for sins. Do not strive. What happened is gone. What will come, is fantasy. Meditate.
Many dualists devotees accept the fact that God is everywhere, everything, all the time.
This is their contradiction. If they could only stay in this simple thing, they would be Free.
But now they imagine that God is somewhere and Evil is somewhere else.
They imagine other Subject and other Object. But Shiva is Subject and Object and Action at the same time. It is time and space at the same time. It is the substratum of all, the ground of all. It is that simple that the complex mind cannot grasp it. Leave everything aside, and stay in your Self and see by yourself. Let everything go. Forget what can be forgotten, and stay with that which can never be forgotten. 

Can mantras save you? Can mere words save you? You say that it is the attitude by which you speak the words that can save you. Alright. Keep the attitude alone (jnana/knowledge) and renounce the methods. If you are already That, if you are already in Home, what's the use of searching with a pair of binoculars through the window of your house trying to see you house? :) You will never find it. Only by leaving the binoculars aside, and by seeing within, you will find it. Wherever you see now, it is outside. Just see within. The Kindgom of Heaven is WITHIN, and it is HERE and NOW! "It is spread on earth and people do not see it", "it is not in Heaven nor in Earth, it is in the Heart of man". 

Can scriptures alone save you? Can mere words and thoughts save you? You learned the message of Advaita Vedanta. No need for further study. Further study is like postponing your Salvation, causing distress, mental constructions, contradictions: it is a vicious circle. You will never find Freedom in this way. Because more thoughts do not bring no-thoughts. No-mind is the cure. 
Mind is a lernean hydra. By cutting one head, two (or more) other appear: the old thought and the new thought that you killed a thought etc. and that process goes on ad infinitum :)
So be Hercules yourslef and burn completely the mind, transcending it instantly. 

Can ritual save you? Not at all. All scriptures show that whatever the action may be, salvations comes only by the attitude, by the faith by which it is performed. 
(all rituals performed with faith, are good. All actions, even silly actions, done with faith, are good, so says Bhagavad Gita and Shiva Rahasya and the biography of the Nayanars etc.). So again Jnana alone is the medicine. Jnana and Bhakti is the same. People may perform primitive sacrifices or advanced spiritual sacrifices but unless you sacrifice the "ego" and the mind, you will never find the Self. 

Can advanced spiritual sacrifices and meditation save you? Not at all. 
A "silly" primitive sacrifice performed with faith and total absorption is much greater than a egoistic and selfish spiritual meditation where there is an "ego" that thinks that he performs something "great" while thinking about superior and inferior practices, being deluded in duality. Prefer love and total absorption and then do whatever you like: either kirtan or kevala nirvikalpa samadhi or studying Vedanta etc.
Proper worship is performed by renouncing everything, by sacrificing your "ego" for God. If you want God to move in your Heart and Mind you need first to clean them and then you can make them the Temple of God. And Shiva will surely come and stay for ever.

Can faith in miracles and super powers, save you? Not at all. If you admire super-abilities, then you are under the veil of Maya. Whatever happens, whatever has an opposite, is mental construction. Brahman is not for circus. If you have faith because of miracles, or faith that needs miracles, you are totally wrong. If a guru tries to attract disciples by such ways, he has fallen in Hell of worldliness and he is blind.


The remedy is Jnana and Bhakti. Love and Knowledge are One. You Know the Self because you Love it that much that you have become Love Itself. You Love the Self because you know it. They are two sides of the same coin.
The remedy is simplicity. The remedy is faith. The remedy is not rituals, procedures, methods of vain ecstasies and temporary absorption. The remedy lies in staying Here and Now always. Not even thinking about a good practise or a bad practise. Not even judging others or yourself. What happened is Shiva, what happens is Shiva, what is going to happen is definetely Shiva. What's the point then in judging or trying to improve the world? You swim in Perfection. You are in an Ocean of Bliss. Open your Eyes!
Jnana is the instant way. Jnana/Bhakti is (following the example of the house and the binoculars) the total absorption without striving, trying or wanting, by giving up the pair of binoculars and seeing the Reality. That simple! It is the way of a bird, that immediately flies to the spot, while the other methods are like the way of an ant. But even in those other ways, again Jnana comes in the end and saves yogis. Only Jnana saves. Knowledge saves, Ignorance binds.

Reality is One, without name, but it is called by various names: Brahman, Krsna, Shiva, Shakti, Buddha, Jesus, Father, Soul, Energy, Emptiness, Void, That, Αγαθόν, Narayana, Consciousness, Existence, One, Unity, Self, Atma, Lord, Master, Purusha, Satchidananda, Chaitanya, Rama, Allah, Love, Tao, Zen, Spirit, Truth, etc. 
This is not your concern. Reality has no names, no theory, no place, no opposite, no similar. You are That, my friend. Why do you wander in vain? Enjoy your Kingdom. 
The sun is always different from the things that it illumines. An illumined lake is not the sun. :) An illumined temple is not the sun. :) If the temple falls, the Sun does not fall. :)
Brahman is the Sun of the Sun, the Eye of the Eye, the Soul of the Soul.
The sun equally shines upon temples and whorehouses, equally upon murderers and holy persons. Sun does not get dirty when it shines upon dirty things. It is always unaffected. Diogenes, when visiting "unusual" places for sages, he used to say: "And the Sun shines upon toilets, but it doen't smell bad" :)) So the sage is unaffected. The body may do whatever it does, but what matters is your inner status. You are That unaffected Brahman. Unaffected by experience, by good or bad. As the desert is always dry, no matter how long an illusion of oasis lasts. When the illusion stops, the desert is seen dry.